تاریخچه ساخت کابل در ایران

سندهای در حال حاضر نشان میدهند که از همان اوایل ورود کارخانه برق توسط امین الضرب به ایران در سال1282خورشیدی سیمهای روکشدار و سپس کابل توسط همین شخص خریداری وبه ایران وارد شد.

در سالهای اول بهره برداری از انرژی برق معمولا سیمهای روکشدار توسط وسیله های کوچکی به رنگ سفید که مانند قرقره بود به روی دیوارها و سقف اتاقهاو سالنها وصل میشدند. سپس در پی بهره گیری از انرژی برق برای راه اندازی موتورهای برقی در کارگاه هاوکارخانجات استفاده از کابلها پیشرفته آغاز شد وبا رواج تعداد کارگاه ها و کارخانجات ورود کابل به سرعت افزایش یافت.از طرفی با جمع آوری شبکه های هوایی در شهرهای بزرگ به ویژه تهران و اصفهان و نصب شبکه های زمینی فشار ضعیف و فشار متوسط نیاز به کابلهای پیشرفته وارداتی چاره ناپذیر گردید و بنگاه های برق برای تامین نیاز های گوناگون و گاهی پیچیده تنها به بازارهای بیرون مرزی تکیه کردند و انبارهایشان پر از کابلهای گوناگون شد که از سازندگان زیاد و بی شمار در سطح جهان خریداری میکردند. برتری مدارهای کابلی ونیازهای روزافزون به شبکه های زمینی در سطح شهرها ودرون کارخانه ها و کارگاه های برنامه ریزی اقتصادی و فنی و سرمایه گذاران را به این باور کشاند که با سرمایه گذاری در صنعت کابلسازی افزون بر تامین نیازهای داخلی از خروج ارز نیز جلوگیری میشود.در این میان با بوجود آمدن زمینه های ورود فن آوریها و دانش های نوین و ساخت پایگاه های تحقیقاتی تخصصی به روند رو به رشد پیشرفتهای علمی و فنی کمک مگردد.{به  این شکل بود که  بر پایی کارخانهای کابلسازی پا گرفت.}

 تاریخچه ساخت کابل در جهان

در ۱۸۷۶تولید کابل با روکش لاستیکی در جهان آغاز شد.کابلهای ساخته شده در آن زمان به این صورت بود که چند رشته سیم را به هم میتابیدند و با نوعی کائوچوی طبیعی که به زبان لاتین«گوتاپرچا»نام داشت روکش میکردند.

در سال۱۸۸۰کابلهایی ساخته شدند که روکش آنها در برابر موادهایی مثل آب نفوذ ناپذیر بودوبا این عایقها روکش میشدند.از آن پس استفاده از این مواد رواج پیدا کرد.به این ترتیب میتوان گفت که صنعت کابل سازی در جهان نزدیک به ۱۲۵سال پیشینه دارد.در قدیم مراحل ساخت کابل به این صورت بود که ابتدا یک ماده عایق با جنس گیاهی به دور سیم میپیچیدند و در دمای۱۳۰تا۱۴۰درجه سانتیگراد خشک و سپس آن را با مواد روغنی«رزین»یا موم اشباع میکردند و در آخر با سرب آن را روکش میکردند.

ولی در سال۱۸۸۷شیمیدانها از راه کشف مواد عایقی جدید موفق به تهیه ی نوع جدیدی از عایق به نام«بالکیت»شدند که ارزانتر از عایقهای لاستیکی بود.در همین دوران رواج کابل شبکه هایی با ولتاژ بالا به بهره برداری رسیدند به طوری که در سال۱۸۹۸اولین کابل ۱۰کیلو ولت سه رشته ای برای یک شبکه برق سه فاز ساخته شد.

همراه با گسترش ساخت کابل که همچنان ادامه داشت در سال ۱۹۳۵یک دانشمند سوئیسی به نام «بورل»با قرار دادن دو الکترود در داخل روغن وبا گذاشتن لایه های مختلفی از کاغذهای عایقی در میان دو الکترود ولتاژ شکست این مواد را اندازهگیری نمود وثابت کرد که با بهتر شدن شرایط ساخت کابل کیفیت عایقهای کاغذی بالا میرود ومیتوان آنها را در ولتاژهای بالاتر به کار گرفت.با این پیشرفت علمی ساخت کابلهایی با ولتاژهای بالاتر روزبه روز گسترش یافت و با بهره گیری از موهد دیگر مانند pvc/epr/PEو دامنه فعالیت در صنعت کابل سازی فراگستر شد و سرمایه گذاریهای کلانی را جذب خود نمود